Mugak: I-an Finlandiako golkoa; H-an Letonia; M-an Baltiko itsasoa; E-an Errusia. |
Izen ofiziala: Estoniako Errepublika. Jentilizioa: estoniar. Populazioa: 1.487.000 (1995). Azalera (km2): 45.227. Biztanle-dentsitatea (bizt./km2): 32,8. Hiriburua: Tallinn (tallinndar). Hizkuntzak: estoniera (ofiziala) eta errusiera. Erlijioak: sinestunak luterano ebanjelikoak dira gehienbat. Moneta: koroa estoniarra (1$=11,41 koroa; 1995-X-6). |
Talde etniko nagusiak: % 61,5 estoniar, % 30,3 errusiar, % 3,1 ukrainar, % 1,8 bielorrusiar, % 1,1 finlandiar, % 2,2 beste.
Populazioaren banaketa lurraldean: % 72,8 hiritar, % 27,2 landatar.
Urteko hazkunde-tasa (milako): -5,2 (1993).
Ugaltze-tasa (jaiotze-kopurua ugal-adinean dagoen emakumeko): 1,4 (1993).
Heriotza-tasa (milako): 14,7 (1994).
Haurren heriotza-tasa (milako): 16 (1990-95).
Bizi-itxaropena gizonezkoetan: 65 urte (1994).
Bizi-itxaropena emakumezkoetan: 75 urte (1994).
Populazioaren banaketa adin-tarteka: 15 urtetik behera % 21,1; 15-29 bitartean % 20,9; 30-44 bitartean % 21,8; 45-59 bitartean % 17,8; 60-74 bitartean % 13,6; 74tik gora % 4,8.
Analfabetismo-maila (%): 0,3 (1990).
Hiri nagusien biztanle-kopurua: Tallinn: 442.679 (1994); Tartu: 105.844 (1994); Narva: 79.094 (1994); Kohtla-Jarve: 72.659 (1994); Parnu: 51.963 (1994).
Gobernu-mota: alderdi anitzeko errepublika unitarioa, ganbara legegile bakarrekoa (101 kide).
Estatuburua: lehendakaria.
Gobernuburua: lehen ministroa.
Banaketa administratiboa: 15 barruti.
Barne-produktu gordina: 1.663.000.000 $ (1993).
Per capita errenta: 1.100 $ (1993).
Kanpo-zorra: 85.800.000 $ (1993).
Inportazioak: 1.123.000.000 $ (1994).
Esportazioak: 894.000.000 $ (1994).
Inportatutako produktu nagusiak: makineria elektrikoa eta ez-elektrikoa % 20,8; produktu mineralak % 13,2; garraio-ekipamenduak % 9,9; oihalak eta jantziak % 9,9; elikagaiak % 9,5.
Esportatutako produktu nagusiak: elikagaiak % 20,8; oihalak eta jantziak % 13,4; makineria elektrikoa eta ez-elektrikoa % 10,5; zura eta zurezko produktuak % 9,4; garraio-ekipamenduak % 8,5.
Baliabide nagusiak: Zorupeko baliabide naturalak (eskisto betunduna eta fosfatoak), nekazaritza (patatak, zerealak eta azukre-erremolatxa), abeltzaintza (behia- eta txerri-aziendak), basogintza eta arrantza..
